Amerika Birleşik Devletleri’li bilimadamları, oluşturdukları bilgisayar programı ile kara deliklerin içinin neye benzediğini simule ettiler
Kara delikler, çok ufak bir alanda çok büyük kütlenin sıkışması ile alana geliyor. Oluşan muazzam çekim alanı sebebiyle, her türlü parasal yaradılışın ve ışığın kendisinden kaçmasına izin vermeyen bir kara deliğin içine düşen biri neler görür?
Colarado Üniversitesi’nden Andrew Hamilton ve Gavin Polhemus, Einstein’ın genel görelelik kuramını baz alarak oluşturdukları bilgisayar programı ile kara deliklerin içinde neler olduğunu ve içine düşen birinin neler göreceğini simule ettiler.
Simulasyonda ‘kara deliğin ufku’ ya da ‘Schwartzschild yarıçapı’ olarak adlandırılan ve hiçbir şeyin çekimden kurtulamadığı alandan ilerleyerek, kara deliğin merkezine doğru yapılacak sanal seyahat canlandırılıyor. Simule edilen dev kara deliğin kütlesi güneşin kütlesinin 5 milyon katı ve çapı 15 milyon km olarak hesaplandı.
Karadeliğin ufkuna girildiğinde, ilerlediğiniz merkezde ışık yutulduğu için, kara delikte ilerleyen bireyin bakış açısına göre merkez hep uzakta kalıyor ve aynı sebepten dolayı karadeliğin biçimi eğiliyor.
Hamilton ve Polhemus, algıyı basitleştirmek için kara deliğin ufkunu kırmızı karelere ufaladı. Ufuk çizgisi küre şeklini alırken, karelere ayrılınmış alan içinde oluşan iki daire kuzey ve güney kutuplarını belirtiyor.
‘Schwartzschild yarıçapı’ geçildikten sonra yeni görüntüler ortaya çıkıyor. Kare delikte ilerleyen bireyi saran ve beyaz karelerle temsil edilen alan, karadelikte ilerleyen öteki gözlemcilerin yerlerini işaret ediyor. Bir başka deyişle, karadelikte ilerleyen şahıs, şayet kendisini takip eden başkaları varsa o bireyleri beyaz karelerle işaretlenmiş alanda görebiliyor.
Merkeze ilerledikçe görüntüler daha da tuhaflaşıyor. Merkeze eforu da çok çoğalıyor. Şayet karadelikte ilerleyen şahıs ayaklarından doğru merkeze ilerliyorsa, baş kısmındaki yer çekimi ayaklardakinden çok daha az oluyor; bu da kara delikteki bireyi bölüyor ve ışık da aynı sebeple uzayarak renk spektrumunda kırmızının ucuna taşınıyor. Işık, kırmızı spektrumun sonuna taşınması sonrasında salt yokluğa dönüşeceği için kara delikte ilerleyen şahıs için son görüntü, çember halini alan ufuk oluyor.
BÜTÜN ALGI İÇİN ÜÇÜNCÜ GÖZ LÜZUMLU
Kara delik içinde, mesafenin bütün olarak idrak edilmesi için, insanoğlunun natürel bakış açısı yeterli değil. İki gözün her biri değişik açılardan nesneleri algılar ve beynimizde bu görüntüleri işleyerel nesnelerin uzaklığını hesaplar. Ancak kara delikte uzay eğildiği için ışık ışınları da bozulur. Hamilton, kara delik içindeki görüntülerin bütün olarak tespit etilmesinin insanoğlunun hudutlarının ötesinde olduğunu belirtiyor ve yerçekimindeki farklılık sebebiyle kara deliğin içinde olanların anlaşılması içinüçüncü gözün getireceği ekstra perspektiften faydalandıklarını belirtiyor.
