Bugünlerde yeniden EA oyunlarından gidiyoruz. İlki makûs olan Harry Potter, ikinci sınamada büyük bir yol almış gibi gözüküyor. Bu gidişle reyin beşinde veya altısında bizden öneri mektubu alabilecek. Neyse, oyunun mevzusu ikinci kitap ve filmle paralel gidiyor. Grafikler daha öncekisinden azıcık daha hoş olmuş. Zati EA grafik bakımından her yıl bir çıta daha sıçrıyor.
Oyunun bu versiyonundaki yeniliklere değinelim :
Oyuna çok fazla işe yarayan sihir ilave edilmiş. Bununla kalmamışlar benim dahi daha hoş çizebileceğim bir map ilave etmişlerHeralde EA da çalışanlar map ve seyirci çizme özürlüler. Wizard Card rakamı çok çoğalmış ve bronz, gümüş, altın olmak üzere üç gruba dağılmış. Bu sefer suni akıl azıcık daha gelişmiş. Değişik binaların da puanları yüksek oluyor ve bu puanlara göre haftalık seramonide beans toplayabiliceğiniz bonus rooma eş süreli bir oda ilave edilmiş. Oyundaki bu beans’ler daha çok paraya benzetilmiş. Beans’lerla ister Nimbus2001, isterseniz Silver Wizard Card ve hatta Quiditch yeleği dahi alabilirsiniz. Oyuna bir de mevzuya paralel olarak bir düello ilave edilmiş.
Oyundaki düello moduna sürekli girip beans toplayabiliyorsunuz ve natürel olarak her şeyi satın alabiliyorsunuz. Şimdi size söyleyeceğim madde size azıcık absürt gelebilir ama minik ve anlamlı bir detay. Bu madde elinizde shotgun varken kapıyı güçle bize anahtarla açtırmalarına benziyor. İşte o madde; Mektep puanı dediğimiz kısım çok absürt büyüyor. Bizim binadan Harry Potter’dan başka puan toplayan birey yok. Başka Bir Deyişle sizin yaptıklarınız koskocaman bir binaya mülk oluyor oyunun başından beri oyunu bu mesullükle oynarsanız çok zevkli oluyor. Her derste Harry Potter’a özel vazifeler veriyorlar ve bu misyonu binayı temsilen sürekli bir biçimde biz hakikatleştiriyoruz. Kesintisiz olarak beans ve wizard card toplamak insanı muhakkak bir zaman sonra sıkıyor. Bu surattan oyuna azıcık daha
hareketlilik katılsaydı çok daha galibiyetli olurdu.
Oyunda kullanılan sesler diye bir paragrafa başlayacaktım ama bu oyunda hemen hemen hiç ses olmadığını üzülerek “duydum”. Sürekli yinelenen bir dakikalık iki, üç melodiye ses dersek, sesler makûs. Keşke ses çeşitliğini sağlamak emelli birkaç midi koysalardı. Ona dahi razıydık. Yalnız konuşma efektlerine söz yok. Üretimciler ingilizceyi ana dilleriymiş gibi konuşuyorlar:
Netice olarak ilkine göre çok gelişmiş bu reyin sekiz saat etrafında bitiyor. Bu surattan umutlarımız bir sonraki Harry Potter’a kalıyor.
