Kentte terör estiren bir diktatöre karşı uzun bir zamandan sonra ikinci defa karşı karşıyasınız. Son umut olarak kurulmuş birbirinden has ve seçme altı adamın liderisiniz. Dolu dolu bir aksiyon için daha fazla lafa gerek var mı?
Aksiyonun dozu öyle fazla kaçırılmış ki altı adamla fazla bir kordinasyon kurmadığınız gibi misyonlar arasında sizi düşünmeye sevk edici hemen hemen hiçbir özellik bulunmuyor. Zati bir konsol oyunu olan Red Faction’da sürekli olarak düz gitmekte ve önümüze geleni yok etmekteyiz. Ayrıca vurduğumuz düşmanlar karşımıza yine çıktığı için onları tekerrür haklamamız gerekmekte. Düşmanlarımızı son derece etkileyici hazırlanmış on dört farklı silahla tesirsiz hale getirebiliriz. Bunların içinde Max Payne’den anılayacağınız her bir elimizle ayrı ayrı yakaladığımız silah ve uzi de bulunmakta. Düşmanlarımız ise her kısımda değişen askerlerin yanında patlayan örümcek ve uçan küçük gardiyan robotlardan oluşmakta. Ancak özellikle helikopter kısmında taramalının başında kentte düşmanları avlamak son derece hoş düşünülmüş bir özellik. Genel olarak tamamlaması kısa olan oyunda böyle bir misyon son derece güzel durmuş.
Duvarları Devirelim!
Red Faction’ı değişik fpslerden ayıran en ehemmiyetli özelliği hiç şüphesiz kullandığı motor. Geo-Mod ismi verilen bu motorun en ehemmiyetli özelliği duvarların devrilebilmesi. Bu özellik henüz oyunun başında kendinizi duvarın artta ve kapısı olmayan bir yerde bulduğunuz ilk kısımda kendini belirli ediyor. Dolambaçlı bir yol seçip ilerlemek yerine uygun bir roketle kalemtıraşınız delikten yan odaya geçebiliyorsunuz. Çılgın gibi ateş saçan değişmez bir cihazlı karşısında takımdaki dostunuzun “Bununla başedemiyoruz, dolaylı yolu kullan!” dediğini dinleyince aygıtın yanındaki duvarlardan delik aça aça gitmek zevkli ve “dolaylı” bir hal alıyor. Aynı zamanda bütün çıkmaza girdiğinizi düşündüğünüz anda tepedeki köprüyü patlatarak yukarıya doğru uzanan bir merdiven elde edebilirsiniz. Neticede bu özellik reyin içine iyice hazmedilmiş ancak patlamalar neticeyi bir zaman sonra oluşan daha doğrusu oluşmayan göçme, devrilme, ezilme gibi fiziksel vakalardan dolayı bu yeniliğin sürükleyiciliği kayboluyor. Zati her şeyin patlatıldığı bir oyunda ayrıca kuru kuru yeni delikler açmak natürel sürecin parçası haline geliyor. Ayrıca bu kadar iddialı bir motoru, üzerime son süratle gelen metroya en ağır roketle sınadığımda ortaya hiç de istediğim patlama çıkmadığını belirtmek isterim.
Henüz ileri seviyeye gelemeyen motorun yanında sesler ve efektlerde özellikle dikkat ettiğim 5+1 ve dolayısıyla EAX dayanağının olmaması günümüz oyunlarda bir kayıp olarak nitelendirebilir. Yeniden de seçebileceğiniz stereo modunda birkaç adımla beraber şamata şeklinde büyüyen süratli bir aksiyon sahnelerinde her türlü sese yeterince doyuyorsunuz. Fazla bir özelliği olmayan silah ve patlama seslerine vurduğunuz düşmanın “partnerimi öldürdün seni haklayacağım” stili Los Angelas polisi replikleri bir zaman sonra komik hal alıyor. Bunun dışında oyunda başkalaşım gösteren müzikler de fps’lerdeki coşku unsurlarını çoğaldırıcı kalitede.
Netice olarak Renegade’i beğenenlerin, bu oyuna benzemesi doğrultusundan Red Faction’ı daha çok seveceğini söyleyebilirim. Ayrıca Unreal II gibi sistem “öğütücü” oyunların yanında optimal configrasyon sahiplerinin de rahatlıkla seçim edebileceği bir reyin Red Faction. Dileriz ki oyuna serpiştirilen sansasyonel fikirler senaryonun daha önplanda olduğu daha orijinal bir oyunda birleşsin.
